wykorzystywane w sposób optymalny, zwłaszcza w kontekście ich rozdrobnienia na zbyt liczne projekty) i efektywną koordynację finansowania; • wdrożenie prawnych i finansowych struktur zarządzania dla każdego głównego trans-narodowego projektu, które zapewniłyby przejrzystość i koordynację finansowania oraz usprawniłyby procedury administracyjne; proponuje się utworzenie Europejskiego Funduszu Transportowego jako specjalnego instrumentu finansowego dysponującego znaczącym budżetem
inne projekty mające tzw. „europejskie znaczenie”, ale nie będące na liście priorytetów, to całkowite koszty zakończenia sieci TEN-T przekraczają kwotę 600 mld. Euro. Pomimo, że kwota 225-252 mld. Euro na 30 priorytetowych projektów jest bardzo duża to stanowi tylko ok. 0,16% Europejskiego PKB, podczas gdy przewiduje się, że zakończenie tych projektów
oraz od autobusów i autokarów. • długo-okresowe (2008-2012), uwzględniające technologie nawigacji satelitarnej, która zostanie wdrożona w 2008 roku, w ramach projektu Galileo; Komisja zakłada, że do 2020 roku ok. 80% transakcji opłat za korzystanie z infrastruktury transportowej w Europie będzie realizowana w systemie elektronicznych opłat, co przyczyni się do znacznego zmniejszenia kongestii,
wykorzystywane w sposób optymalny, zwłaszcza w kontekście ich rozdrobnienia na zbyt liczne projekty) i efektywną koordynację finansowania; • wdrożenie prawnych i finansowych struktur zarządzania dla każdego głównego trans-narodowego projektu, które zapewniłyby przejrzystość i koordynację finansowania oraz usprawniłyby procedury administracyjne; proponuje się utworzenie Europejskiego Funduszu Transportowego jako specjalnego instrumentu finansowego dysponującego znaczącym budżetem
śródlądowej. Wytyczne dla sieci TEN-T określają 3 główne cele dla autostrad morskich: koncentracja przewozów towarowych na połączeniach powiązanych z trasami morskimi, wzrost spójności gospodarczej między regionami i redukcja kongestii drogowej. Proponowany projekt wspólnotowy „Autostrady Morskie” obejmuje budowę i modernizację urządzeń portowych oraz systemów nawigacji statków na najważniejszych szlakach morskich UE i
i który mógłby być wykorzystywany przez kraje członkowskie na rozwój infrastruktury wszystkich gałęzi transportu; w ten sposób możliwe byłoby skoordynowane zarządzanie wszystkimi funduszami (publiczne: krajowe i wspólnotowe oraz pożyczki EIB) przeznaczanymi na finansowanie sieci TEN-T; • zwiększenie specyficznych funduszy i uruchomienie pożyczek wspólnotowych oraz wprowadzenie nowych mechanizmów gwarancji dla innych pożyczek,
np. Funduszu Wspólnego Ryzyka; system ten gwarantowałby wspólne zarządzanie ryzykiem, w tym ryzykiem politycznym, odpowiedniej liczby projektów infrastrukturalnych sieci TEN-T; • zwiększenie zdolności finansowania projektów infrastrukturalnych w sieci TEN-T przez Europejski Bank Inwestycyjny poprzez uruchomienie nowej linii kredytowej w wysokości 50 mld euro na lata 2004-2010, z przeznaczeniem na udzielanie pożyczek długoterminowych
